De naam Munstergeleen


Waar de naam Munstergeleen vandaan komt, is niet exact bekend, maar hij zou kunnen verwijzen naar een proosdij die hier tot de tweede helft van de twaalfde eeuw zou hebben bestaan en die ondergeschikt was aan de abdij van Sint-Vaast in Atrecht. Ook de naam Abshoven zou met deze abdij in verband gebracht moeten worden.

Kerk MunstergeleenDe kerk van Munstergeleen werd in 1299 bij het Sittardse Sint-Petruskappitel gevoegd en het dorp werd onderhorig aan de Sittardse schepenbank. Vanaf de Franse tijd was Munstergeleen een zelfstandige gemeente, maar bij de gemeentelijke indeling in 1982 werd het bij Sittard gevoegd.

Het complex Abshoven was lange tijd eigendom van de abdij Valdieu. De oudste delen zijn de grote schuur uit 1715, het herenhuis uit 1716 en de zuidelijke vleugel uit 1717. In 1901 werd Abshoven een zusterklooster. Vele jaren lang is het complex in gebruik geweest als instelling voor jeugdhulpverlening. In juni 1995 brak een grote brand uit in het toen al enkele jaren leegstaande klooster en de neogotische kapel, die voor een groot deel in vlammen opging.
 

Het wapen van Munstergeleen

Wapen van Munstergeleen"Gedeeld met een schildhoofd van goud beladen met een dubbel slangenkopkruis van sabel, I in azuur de H.Pancratius, gelaat, haar, handen en voeten van natuurlijke kleur, gekleed in een Romeinsche toga van zilver, afgezet met boordsels van purper, aan de voeten sandaalriemen van het laatste, het hoofd omgeven door een nimbus van goud, op de borst de gouden bulla hangende aan een keten van goud, en in zijn rechterhand een zwaard van zilver met gouden gevest houdende, II in keel de H.Appolonia, gelaat en handen van natuurlijke kleur, gekleed in een gewaad met sluier van zilver, om het hoofd een nimbus van goud, houdende in de rechterhand een nijptang van zilver, in de linker een lauriertak van sinopel."

Oorsprong/verklaring :

Het wapen is een combinatie van het oude wapen van Sittard en de beide parochieheiligen. Munstergeleen behoorde zowel wereldlijk als kerkelijk onder Sittard en had dus geen eigen zegels of wapen.

De gemeente had oosrponkelijk een ander wapen voorgesteld (brief 25-05-1897), weliswaar met dezelfde symbolen, maar anders gerangschikt. De gemeente wilde een schild, paalsgewijs in drieen gedeeld met in I in azuur de H.Pancratius, II in goud een dubbel slangenkopkruis van sabel en in III in azuur de H.Appolonia. De Hoge Raad van Adel had geen bezwaren met de symbolen, maar wel met de schikkinig, en stelde het latere wapen voor. Ook werden de beschrijvingen wat aangepast.